ارزیابی فرسایش پذیری در پهنه های گردوغبارجنوب شرقی استان تهران ( مطالعه موردی: جنوب ورامین ) |
کد مقاله : 1094-SALTLAKEDUST (R1) |
نویسندگان |
رحمان شریفی *1، حمیدرضا پیروان2، پژمان رودگرمی3، بهناز علیجانپور4 1شاغل در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران 2شاغل درپژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور 3سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات وآموزش کشاورزی و منابع طبیعی تهران 4بخش منابع طبیعی- پژوهشگر |
چکیده مقاله |
به طور کلی مساحت کانون های ریزگرد استان تهران حدود 110 هکتار بوده که در 11 پیکره در در بخش های جنوبی و جنوب شرقی استان تهران و غالبا در نواحی جنوبی ورامین و بخش جوادآباد و چرمشهر قرار گرفته است. درپژوهش حاضر فرسایش پذیری خاک ها در واحدهای مختلف اراضی بررسی و تعیین شده است. با تکیه بر روش BLM همراه با عملیات صحرایی و با استفاده از نقشههای زمینشناسی، توپوگرافی و عکسهای هوایی موجود، فرسایشپذیری (سازندها و واحدهای زمینشناسی) در محدوده ورامین که سهم قابل توجهی درکانون ریزگرد دارد مورد بررسی و ارزیابی کمی و کیفی قرارگرفت. در این بررسی مشخص گردید که اغلب منطقه به جزء مزارع و باغات بر اساس فاکتور BLM توجه به جنس سنگ و مقاومت آن جزء یکی از فاکتورهای اصلی ارزیابی بوده ومنطقه مورد مطالعه دارای ارزش عددی بالای 41 می باشد که در رده فرسایش پذیری متوسط به بالا قرار گرفت. بر همین اساس از نظر پوشش گیاهی بسیار فقیر بوده و استقرار پوشش مناسب و احیاء منطقه قبل از کنترل فرسایش، فعالیت بیهوده و بی ثمری خواهد بود. براساس پژوهش حاضر سنگ آهک ضخیم لایه و توده ای دارای کمترین عدد BLM یعنی رده 1 و طبقه 0 تا 20 و نهشته های رودخانه ای و تبخیریها دارای بیشترین عدد BLM یعنی رده 5 و طبقه 81 تا 100 بوده است. |
کلیدواژه ها |
فرسایش پذیری، گرد وغبار، زمین شناسی،رده بندی فرسایش، ورامین. |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |